کمان آتش

بالاتر از سیاهی نیز رنگی ست

 

غمگین تر از غروب نیز غمی است

 

صفر ممتد شده زندگی من

 

اسیر اوهام وتقدیر شده زندگی من

 

زنده ام اما نمی دانم... چرا

 

خنده می زنم بر لب تا کس نداند درد من

 

نوشته شده در پنجشنبه ۱۳٩٠/٤/٢۳ساعت ۱۱:۱٢ ‎ق.ظ توسط راحله سالم نظرات () |

قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت