کمان آتش

 تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

 

تبسمی کن و جان بین که چون همی سپرم

 

چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست

 

بنفشه زار شور تربتم چو در گذرم

 

بر آستان مرادت گشاده ام در چشم

 

که یک نظر فکنی خود فکندی از نظرم

 

چه شکر گویمت ای خیل غم افاک الاه

 

که روز بی کسی آخر نمی روی ز سرم

 

غلام مردم چشمم که با سیاه دلی

 

هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

 

به هر نظر بت ما جلوه می کند لیکن

 

کس این کرشمه نبیند که من همی نگرم

 

به خاک حافظ اگر یار بگذرد چو باد

 

زشوق در دل آن تنگنا کفن بدرم

.......

شعری از حافظ

نوشته شده در چهارشنبه ۱۳٩٠/٤/٢٩ساعت ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ توسط راحله سالم نظرات () |

قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت